Kıbrıs sorununda ciddi ve kritik bir evreye girildiği konusunda bazı açıklamalar yapılıyor. Elbette Cumhurbaşkanı Talat’ın Kıbrıs’ta bir çözüm istediği ve bu konuda çalıştığı hususunda kimse kendisini eleştirmiyor. Ama Talat’ın kendi kaderini sadece Kıbrıs müzakereleriyle sınırlı bir cumhurbaşkanlığı yapması, onu bile gerçekten hakkıyla yürüttüğü konusunda bir soru işaretini doğal olarak yaratmaktadır.

Gizemli “Barış”(!) Talat’a Seçim Kazandırır mı?

Burada sorun, müzakere stratejisi ile seçim stratejisinin birbirine karışmış olmasıdır. Talat’ın sadece müzakereler yaparak sorunu Hristofyas ile birlikte sırlarla dolu bir havada çözmeye çalışmasındaki ve kendisinin tekrar seçilmesi için bu gizemli havayı kullanmaya çalışmasındaki hatayı söylemek istiyorum.

Yangından Mucize Kaçırmak

Anketlerdeki durum ortada. Talat, Eroğlu’nun 15-20 puan gerisinde. Demek ki son beş yılda Cumhurbaşkanı olarak hiç bir marifet üretememiş olan Talat’ın bir “mucizeye” ihtiyacı var. İşte bu şartlarda düşünün ki Ban ki Moon, BM Genel Sekreteri, Kıbrıs’a geliyor. Niyeti, bugün adada liderlerle görüşüp, onlarla birlikte yönetim ve güç paylaşımı konusundaki bir metini ilan etmek. Öyle görülüyor ki Ban, metni iki liderle birlikte ilan edecek. Sanki de bu iş öyle mucizevî bir buluş ki, onu başkaları alıp kaçacakmış gibi bir muameleyle Talat kendi halkından saklamakta!

Sorumsuz Cumhurbaşkanı ne demek?

Anayasaya göre KKTC Cumhurbaşkanı “sorumsuzdur,” ancak bu “politik sorumsuzluk” hukuki bir manada düşünülmelidir. Oysa Talat, bir süredir KKTC halkına karşı sorumlu olduğunu nerdeyse unutmuş durumdadır. Hristofyas, Talat’a seçimlerde aday olabileceği bir mahreç verme konusunda uzlaşmış ve buna Moon’u da alet ediyorlar!

Annan Hayali Çöktü, Şimdi Başka Mucize Lazım: Yardım et ey Batı!

Kıbrıs sorununun içinde bulunduğu zorluklar en fazla Hristofyas’ı, sonra da Talat’ı güç durumda bırakmaktadır. Bu duruma nasıl gelindi? Annan Planı konusunda Talat öylesine sözler verdi ki, onların hiçbiri gerçekleşmedi. O zamanki hayal Annan Planı idi, ama bu mucize Hristofyas yüzünden gerçekleşmedi. Annan planı sırasında sözü edilen ve Kıbrıslı Türkleri izole eden yasakları Avrupalı bürokratlar yumuşatacakları konusunda sözler verdiklerini unutarak hiçbirisini yerine getirmediler. Aksine Avrupa topraklarındaki farklı mahkemeler, Kıbrıslı Türklere her geçen gün hayatı zindana çeviren kararlar ürettiler. Elbette KKTC’de bu konularda en önemli argümanları ileri süren Talat olmuştu. Bu konuda artık Talat’ın AB, Avrupa Parlamentosu gibi kurumlarda kabul görmesinin Kıbrıslı Türkler açısından bir anlamı kalmamıştır. Aksine Talat’ın buralarda kabul gördüğünü ilan ettikçe kendisine duyulan güven daha da zedelenmektedir. Kıbrıslı Türklerin Avrupalı bürokratlara, diplomatlara ve yetkililere güven duymamasından ötürü kendilerini kimse suçlayamaz. Talat’ın aksine bunlara dönük kapılarında randevu almak üzere çaba sarfetmesi bile artık KKTC’de tepki çekmektedir.

Dünya Dili Konuşurken Türkçeyi Unutmak

Talat’ın “dünya dili konuşacağız” dedikçe kendi halkıyla uzaklaştığı bir dönem yaşanmaktadır. Hatta bu durum, kendi siyasi tercihlerini de yaratmaya başlamıştır. Burada dikkat edilmesi gereken en önemli değişim, halkın AB gibi bir küresel örgütten umutlarını kestiği yönündeki işaretlerdir. Kıbrıslı Rumları tek başına içine alıp, Kıbrıslı Türkleri dışarda bırakmayı tercih eden AB’nin aslında bu konudaki tercihini yaptığını da herkes bilmektedir.

AB, Kıbrıslı Türkler için kılını kıpırdatmadı..

Doğrusu AB’nin resmi üyesi ve ortağı olmuş Kıbrıslı Rumların artık farklı bir temelde olaya yaklaşmaya başladıklarını da zaten Kıbrıslı Türkler günlük temasları sırasında sürekli görmektedirler. Burada en önemli değişim dinamiği, AB’nin Annan Planını kabul etmiş Kıbrıslı Türklere karşı elini uzatmaması, bilakis kılını dahi kıpırdatmamasıdır. Şimdi AB’nin bu durumu görmezlikten gelen tutumunun yanına Avrupa mahkemelerinin sürekli aldığı kararlar da bu soruna umutla yaklaşan Kıbrıslı Türkleri daha da bir umutsuz duruma getirmektedir. 

Kıbrıslı Rumlar çözüm istiyor mu?

Fransa ve Almanya başta olmak üzere Yunanistan ve diğer Avrupa ülkelerinin Kıbrıslı Rumları ikna edip bu parametreleri değiştirmeden Kıbrıs’ta bu umutsuz atmosferin değişmesi mümkün değildir. Kıbrıslı Türkler 1 Mayıs 2004 tarihinden sonra AB’ye olan güvenini aşamalı olarak yitirmiştir ve her geçen gün bu eğilim sürekli aşağıya doğru inmektedir. Buna bir de 24 Nisan 2004’de BM Genel Sekreteri, Güvenlik Konseyi zabıtlarına Annan Belgesi referandum raporunu geçirmeyi başaramadı. Burada Kıbrıslı Türkler açısından BM Genel Sekreterinin konumu ve prestiji de pek sağlam değildir. Aynı zamanda Türkiye’deki AB’ye olan ilginin de sürekli olarak inişe geçmesi Kıbrıslı Türkler üzerinde ayrıca etki yapmaktadır.

Rumlar Türkleri eşit ortak görmüyor, sorun bu!