Kore Siyaset Bilimi Derneği’nin (KPSA) her iki yılda bir uluslararası çapta düzenlediği konferansların sonuncusu (The World Congress for Korean Politics and Society 2009) 20-22 Ağustos 2009 tarihleri arasında Seul’de gerçekleştirildi. 25 Farklı ülkeden yaklaşık 450 katılımcının katıldığı KPSA 2009 konferansında Korece ve İngilizce olmak üzere toplam 250 tebliğ sunuldu. Bu yılki konferansın ana konuları arasında ise Kore siyaseti ve ekonomisi, Kuzey Kore ile ilgili konular, Doğu Asya’da yeni liderlik anlayışı, Obama döneminde oluşan Doğu Asya’daki yeni güvenlik çerçevesi, Kore Yarımadası ve Doğu Asya’da demokratikleşme süreci ile toplumsal ve kültürel dönüşüm gibi başlıklar yer almaktaydı.
Koreliler bu tür konferanslara Güney Kore’nin politikalarının akademik açıdan dünyaya tanıtılması ve sorunlarının çözüm yollarının tartışılması açısından büyük önem veriyor, organizasyonun kusursuz olması için ellerinden geleni yapıyorlar. Tıpkı iki yıl önce katıldığım 2007 Busan konferansında olduğu gibi 2009 Seul konferansında düzenlenen şehrin en güzel kültür ve kongre merkezi ve oteli bu iş için ayarlanmıştı. Konferans süresince resmi akşam yemekleri, geleneksel Kore müzik ve danslarını tanıtan grupların gösteriyle zenginleştirilmişti. 2009 Seul konferansının diğer bir özelliği ise üst düzey bir siyasi himaye ile gerçekleştirilmiş olmasıydı. Açılış ve ilk günkü öğle yemeği Kore Milli Meclisi Başkanı Kim Hyong-O’nun ev sahipliğinde yapıldı. Kültür, Spor ve Turizm Bakanı Yu In-Chon ile Seul Büyükşehir Belediye Başkanı Oh See-Hoon birer resmi akşam yemeğine evsahipliği yaptılar. Her ikisi de tüm katılımcılarla neredeyse bire bir ilgilendi. Eğitim Bakanı Ahn Byong-Man ile Birleşme Bakanı Hyun In-Taek programda olmasına rağmen iş yoğunlukları dolayısıyla konferansa katılamadılar.
Birleşme Bakanı’nın konferansa gelememesi ise eski Cumhurbaşkanı Kim Dae-Jun’un vefatı ve resmi cenaze töreniyle ilgili gelişmelerden kaynaklanmaktaydı. 1998-2003 yılları arasında görev yapan Cumhurbaşkanı Kim Dae-Jung “Gün Işığı Politikası” adı altında Kuzey Kore ile ilgili tarihi bir yakınlaşma politikası başlatan liderdi. Bu politikanın bir sonucu olarak iki Kore arasında siyasi, ekonomik ve kültürel düzeyde bir yakınlaşma süreci başlamış ve Haziran 2000’da Pyongyang’da cumhurbaşkanları düzeyinde ilk Korelerarası zirve gerçekleştirilmişti. Cumhurbaşkanı Kim Dae-Jung, Kore Yarımadası’nda barışın tesisi için gösterdiği gayretlerden ötürü de yine 2000 yılında Nobel Barış Ödülü almıştı. Tam konferansın yapılacağı hafta içinde Kim Dae-Jung’un 18 Ağustos Salı günü vefatı ve ardından 23 Ağustos Pazar gününe resmi cenaze töreni yapılması Kore Yarımadasındaki siyasi hareketliliği de hızlandırdı. Kuzey Kore Cumhurbaşkanı Kim Jong-İl, eski Cumhurbaşkanı Kim Dae-Jung için bir taziye mesajı yayınladığı gibi, üst düzey danışmanlarının da bulunduğu altı kişilik bir Kuzey Kore heyetini taziye ziyareti için Güney Kore’nin başkenti Seul’e gönderdi. Birleşme Bakanı Hyun In-Taek de konferans boyunca Kuzey Kore heyeti ile ilgilenmek ve hükümet adına gelişmeleri takip etmekle meşguldü.
Konferansta en çok tartışılan konular arasında Kuzey Kore ilk sırayı almaktaydı. Kuzey Kore’nin geleceği, siyasi rejimin çöküp çökmeyeceği, nükleer silah programı ve Doğu Asya’nın geleceğindeki yeri gibi hususlar çeşitli oturumlarda etraflıca ele alındı. Yine Ağustos 2009 içinde mevcut muhafazakar Cumhurbaşkanı Lee Myung-Bak’ın önceki sertlik politikalarından vazgeçerek Kuzey Kore ile yeni bir diyalog süreci başlatmak istemesi ile eski ABD Başkanı Bill Clinton’un sürpriz Pyongyang ziyaretiyle tutuklu bulunan iki Kore asıllı Amerikalı gazetecinin serbest bırakılmasını sağlaması bölgede Kuzey Kore merkezli tartışmaları tetiklemişti. Kuzey Kore rejiminin uzun yıllardır yaşadığı ekonomik yıkıma ve nükleer silah programı yüzünden BM ambargosuna maruz kalmasına rağmen siyasi varlığını yakın bir gelecekte de başarılı bir diplomasiyle rahatlıkla sürdürebileceği konferans katılımcılarının yaygın görüşüydü. Özellikle Kim Dae-Jung’un ölümü sonrasında yapılan tartışmalar Kuzey Kore ile yeniden yakınlaşma politikası izlenmesi yönünde Kore kamuoyundaki desteği artırdığı söylenebilir. Yine Altılı Müzakerelerin çökmesinden sonra Bill Clinton’un Pyongyang’ı aniden ziyaret etmesi Güney Kore’de kendine danışılmaksızın muhtemel bir ABD-Kuzey Kore diyalogu kurulabileceği yönündeki endişeleri artırmıştır.
Konferansta ağırlıklı olarak işlenen konulardan biri de Çin’di. Çin’in ani ve önlenemez yükselişinin Doğu Asya hatta dünya dengelerine ekonomik, siyasi, kültürel ve güvenlik açısından etkisi de yoğun bir şekilde tartışıldı. Çin’in Kuzey Kore üzerindeki özel nüfuzundan dolayı Kore sorununun geleceğinde Pekin’in izleyeceği politikaların büyük önemi bulunmaktadır. Çin’in yükselişi karşısında ABD, Japonya, Rusya ve Hindistan gibi büyük güçlerin siyasi ve ekonomik politikaları da değerlendirildi. Özellikle ABD’nin hem genel Asya politikaları hem de belli başlı Asyalı güçlerle ilişkileri daha ayrıntılı bir şekilde ele alındı.
Bunun yanı sıra küresel ısınma, çevre sorunları, kalkınma ve teknolojik gelişim, 2008 ekonomik krizinin Asya ekonomilerine etkisi, artan işsizlik oranları, küreselleşme karşısında Asyalı kültürlerin dönüşümü, siyaset medya ilişkileri gibi kısacası Asya’nın ve dünyanın tartıştığı pek çok güncel siyasi, ekonomik ve toplumsal konu KPSA 2009 Seul konferansında masaya yatırılmış oldu.
